Overslaan en naar de inhoud gaan

Haar naam is Simonne Rosmeulen. Ja, dat lees je goed. Rosmeulen. Familie van Florent, de stichter van de Chocoladefabriek. Wij vielen spreekwoordelijk achterover. Nadat ze haar verhaal kon doen, gelukkig.

Simonne lach als ze de deur opendoet. Ze weet welke vraag we gaan stellen.
Ja, Florent is familie van mij. Zijn vader en mijn vader waren neven. Tja, toeval bestaat niet zeker? Onze familie is nu niet meer zo groot hoor. Maar we hebben wel goede genen! Mijn tantes en nonkels zijn 85 jaar of ouder geworden. Ik kan er dan nog wel even tegen hé. 

Toeval bestaat niet, maar vanaf nu twijfelen we toch. Je kende het gebouw dan al? 
Inderdaad. Ik kende het gebouw. Jugendstil is ook helemaal mijn ding. Overlaatst was ik op een lezing over industrieel erfgoed. Ik ga naar de seniorenuniversiteit trouwens. De lezing werd gegeven door een architect. Het mooiste stuk erfgoed van Limburg had nog geen herbestemming gevonden, zei hij. Het was de Chocoladefabriek! Ik ben dan ook heel blij dat de toekomst nu verzekerd is. En dat ik er deel van kan uitmaken, ja, dat is gewoon een droom die in vervulling gaat.

Wanneer heb je de toekomstplannen van de Chocoladefabriek ontdekt?
Tijdens Open Monumentendag, in september. Ik ben nu vier jaar samen met mijn vriend. Sindsdien gaan we elk jaar naar Open Monumentendag. Erfgoed is zijn passie. En ik ga met alle plezier mee. Binnen lagen de woonplannen. Karel gaf ons alle uitleg. Nadien zijn we een terrasje gaan doen en hebben we over niets anders gebabbeld. De hele namiddag.

Dan heb je niet lang getwijfeld om te beslissen?
De avond zelf zijn we teruggegaan om een optie te nemen. Het ontwerp kan niet beter. Ik moet niet meer in de tuin werken en ik kan er toch van genieten. En mijn naam plakt op het gebouw, dan kan je niet anders (lacht). Het leek wel alsof alle puzzelstukken in elkaar vielen, weet je. Ik was al een tijdje aan het uitkijken. Mijn man is nu 8 jaar overleden. We waren 35 jaar getrouwd. Ik woon nog in ons huis, maar het wordt te groot. Er is zoveel onderhoud. Het wordt zeker niet gemakkelijk om te verhuizen, maar ik ben er klaar voor.

Wat leeft er in De Chocoladefabriek?

"Dit wordt nergens meer gebouwd"

Elke woont links van de lift, Marieka rechts. Aangezien we het belangrijk vinden dat onze bewoners elkaar leren kennen, stelden we voor om samen een koffie te gaan drinken. 

Besluit? "De Chocoladefabriek is anders. Dat klinkt zo cliché, maar zo is het wel. Dit wordt nergens meer gebouwd, zo vindt je geen tweede project meer."

Lees meer

Kunst om door te kijken

Hij is gefascineerd door glasramen en blijkbaar ook door fabrieken. John Dierickx houdt het ambacht van glas-in-lood levend en komt binnenkort, samen met zijn vrouw Ingrid, in de Chocoladefabriek wonen.

We mogen hem ondernemer, kunstenaar, ontwerper of ambachtsman noemen. De titel maakt niet zoveel uit. Het is de inhoud die telt.

Lees meer

Casco kopen, biedt heerlijke vrijheid

Yannick en Olivier komen in de Chocoladefabriek wonen. Halftijds dan toch, want ze wonen ook in Gent en ze zijn vaak onderweg.

Ze kozen overtuigd voor het community concept: "Je woont samen en je hebt toch je eigen ding. Dat vind ik een ideale combinatie. Verder ligt het heerlijk rustig, maar toch niet afgelegen net omwille van het hele concept errond. Maar zeker ook de stijl, de open ruimtes. De Chocoladefabriek is eigenlijk gewoon helemaal mijn ding. Bij alle woningen die ik daarvoor had bezocht dacht ik telkens “maar het is niet zoals de Chocoladefabriek”."

Lees meer

Liefde voor de l'histoire

De Belgische clichés over onze Noorderburen zijn alles behalve van toepassing op Tineke en Hubert. Dit enthousiaste duo reisde de wereld rond om zich nu in de Chocoladefabriek te settelen, voornamelijk omwille van de geschiedenis die deze plek rijk is.

"Wij waren specifiek op zoek naar een loft in een industrieel pand, met geschiedenis. Dan kan je het hier niet beter treffen, toch?!"

Lees meer

Er is nog plek om te leven

Tim Terwingen is niet alleen een mooie alliteratie. Het is ook de mooie mens die in de Chocoladefabriek komt wonen. Eerder toevallig, maar daarom niet minder overtuigd!

"Het gevoel van ruimte. Het is niet zo’n “kamertje per kamertje” huis. Je hebt er nog plek om te leven. En de casco formule, dat was ook een belangrijk element dat me overtuigd heeft. Je kan er je eigen ding doen."

Lees meer

Waarom in Berlijn wonen als Nerem ook kan?

Wereldburgers Marijke, Joerie en dochter Lucie ruilen Berlijn binnenkort in voor Nerem. Het 'samen-wonen' gaf voor hen de doorslag. 

Lees meer

Naar boven